من پنهانم از ماه   

   خوب مگه چیه؟

از پشت ِ ماه

پنهانم از خودم

 از خودم هم هراس دارم

در درونم

خدا گفت روحي دميده

انگاري روح هست

ولي مي کشن، مرا با روحم ...

با روحم

با خداي ِ درونم

از خود به که پناه برم ؟

از خود به که پناه دهم ؟

من که اشک بر چشم

زنده ی ِ من در کجاست ؟

جواب آمد :

زندگی آتشگهی ، شورنده پا برجاست ..........

بگردم تا زنده ی  ِ خودم را بیابم ..در کجا ؟

لباس ِ تنم سیاه هست

عریان می شوم و می گردم بر دور ِ خودم ...

....................................یکی داد می زند :

پهلوان ِ زنده را عشق است ..

من می گویم :

بگردیم تا سقفی ...

تا آرامشی ...

تا لبی که در من است ..

از من می ربایند این

لبی که از آن ِ تو ست ............

از من می ربایند این عریانی ...

که نقاب بزنم به اجباری ..

و دو رنگی و ریا در هم آمیزم ..

من ولی عریانم ..من ِ  تازه متولد شده ...

من را بپوشانید ..من را پنهان کنید از این .......

از پشت ِ ماه ..

پنهانم از خودم ..

بی آرامشی ،پوشیده در نقاب ......

*****************************

 راستی دوستان ی خوبم به این وب سر بزنید ...

خیلی دلتنگ است می گوید کسی بهش سر نمی زنه ......

آویخته       تاخته

نمی توانی   دست از     

 مست با دست

دست بکشم که تو را دست ، مست است

مرا   دست ، سست

با دستی مست

آویزان بر سر

سقف را نورانی کردی

..............

استفراغی  که در دهان چپانده

زمینی  که زر ِ  زیاد    می زده

آسمانی خفه

خوابیده پارس  کرده  ....معراج

بدون ِ  سواری

بدون  ِ یورتمه

این رقص مزاحم است بر سقف ..!!!

بر دارش ! !

 بیندازش ! !

 بخوابانش! !

هر چه دلت  می خواهد !!!...

این دیوارها ....  هم    استفراغ ِ برهوت

 حالا ...

سیل را    سکوت را     استخوان ِ  سینه 

همه جمع اند

از ترس    از چاره ای ندارم      از می نویسم  

همان فرشته ، تار ِ تنیده

تا ترانه    تا شراب     تا نماز   

همآغوشی

همه پیچ و تاب بود

خواب بود

فقط    تعبیر بود

گور  ِ خالی

سریدن

سه وجب بود    تا  بود    جمعی بود.....

همین . 

 دفعه پنجم بود که به مرده ،فرا خواندنم   ..  

 از بی خبری چه خبر      حدس می زدی دوباره     

این مهم دیدن را ،سیلی محکمی زدند ،پنجمی بود .....

احمقانه ، سجده ی بی سجاده بر کدامین سمت ؟؟؟  ،

سست و قوی بود        زیاد       

 سه روز روزه گرفتن ،       حتمن  

 یک نگاه همیشه حرام بود ولی ...

.روزه که باطل نمی شود   

 نماز را هم بی دعا خواندن    بی اشکال است    

با هر زبانی   

 ماغ کشیدن گاو را گفتم !!ا  اِ  اِهه !!!

جواب  بی جواب !     باید   این بود                 

این طور نبود ،   فقط تعهد نبود   

فرق هم می کرد     خنده بی خنده

زن بی  همه ی خواسته ها     

 گفتند  :همین    فقط پنج خط

بنویس ،بنویس پنج خط        

که تو را     چقدر اشتباه خوب است!

 همآغوشی با خدا خوب است .....

لذت دارد اخم بر خدا 

پنج خط ،حذف بیشتر      

می دانی که سنگساری    

را حماقت       حسود هم مخترع شد        !!!    

با پنج خط چه بگویمتان            

 خط جدیدی می زایم      

  آنها تند نخوانند   !!! اصلن نخوانند !!

این پنج خط را !!!!!

باشد    این پنج خط  هم

نثار

خر که شدیم!!        

چند بار گفتمتان   

من  

را پنج دنیا

 می مردنم     اِهه!!!!!

تمام شدم     

به من خبرم را بدهید کی کجا ؟؟  

یادم ، از بی حواسی در ذهنم ثبت شد    

همان جا که انبوهی از تیر ،              خالی نکردند!!   

 بردند تا سنگ کنند     اِهه !!!

اینجا خنده داشتم !!!

من ،من بودی تو ،توبودم       .......همه با هم بودند ..

تکراری هم بودی...     

پنج خط هنوز وقت داری    

 زود تا        کسی از تو برای کسی نگفته     ....

بی زمان تمام شده بودی     

آماده   دو  نقطه ی روبرو 

 در آغوش هم     

 اخمی بر خدا  

عشوه ای بر مردگان ..................

همیشه می گویم که بیایید از خود شروع کنیم ...

زیپ کیف  دستیمو باز کردم ....

چون نمی خواستم زیپ دهنمو باز کنم ...

کاغذی در اوردم و با خودکارآبی  ...شروع کردم به نوشتن ..

چند روز اخیر برادرم مرتب توی ِ ذهنم هست ..

خاطراتش مرتب به من تلنگر می زنه ...

همیشه بخند ..در سخت ترین حالت ..

در سخترین زمان ..

همیشه بخند و بخندان همه را ..

.یادت نرود ..ادب یادت نرود ..احترام نگه داشتن یادت باشد ...

آرام باش و آرامش ات را به دیگران هم برسان تا آنان بیاموزند که می شود بی خشمی ،

 بی فریاد کشیدن   در کنار ِ هم زیست ..

باید آرام بود آرام ..

مرتب تکرار می کنم باید آرام باشم ..

درون ِ  کیفم به دنبال کاغذی می گردم ...تا بنویسم ...از آن چه در من است ...

همان طور که را می روم در پیاده رو ...می بینم ..که

دو جوان با هم در گیر شدند ..نمی دانم برای چه ..ولی به شدت به هم فحش می دادند ..

ظاهرن جوانان با شخصیت بودند ..در برخوردشان ..به هم فحش نمی دادند که ..

بلکه که فحش هاشون ....

هر زنی که کنارشان رد می شد و می شنید که چه فحش هایی به هم که نه

به مادر و خواهر هم می دادند ..سرش را به زیر می انداخت و یا زیر ِ لب چیزی

 از شرم می گفت و سعی می کرد سریع تر از آنجا دور شود ..

وایستادم ..کمی نگاه  کردم و زل زدم به چشماشون..

یکی کمی سرشو پایین اورد ..اون یکی هنوز داشت بد می گفت..

خوب دعوا کنید ...داد بزنید ..چرا به زن بد می گویید ..

این گفتم و راه افتادم ..

و می شنیدم که اولی به دومی می گفت : ببین چقدر کار ِ بدی  کردیم ..

دومی می گفت : .....مادر ...ولش کن ..درس اخلاق نخواستم ..

خوب حتی در  خنده هاشون ، شوخی هاشون هم دست از زن بر نمی دارن ..

و رکیک ترین حرفها رو در خوش ترین لحظات و نا خوش ترین هم ،

 به زن می گویند ..

نمی دانم ایرانی  کی می خواهد درک کند که زن حرمت دارد ..

زن مادرش است...

اگر مادر نبود مگر او بود که الان زبون دراورده ..

خواهر و زن چه گناهی دارن ..

لذت داره از اینکه از بدن زن  به عنوان لودگی و یا فحش به هم می گویید ..........

آزادی  ایران مهم است ...

فرهنگ سازی مهم است ..

ایران  اسم  ِ زن هست ..

ایران اسم ِ زن است ..

چرا کلمه ی ایران نامی برای زن است ؟

جالبه که حتی مردان طرفدار  برابری حقوق زنان هم ...

باید گیر انداخت سران دولت را در این مکالمات ..

می توانید یک مرد ِ ایرانی رو  اسم بیارید که برای زن ، بدن زن ارزش قائل شود ...

و اینقدر پست نباشد در مستی یا در دعوایی که حتی زنی در آن نقش ندارد ، 

 هر چه دلش خواست از ....... بر زبان نیاورد ؟؟!!!

خوب من نه عصبانی هستم و نه ناراحت ..

ولی می گویند در ایران باستان این گونه نبود ...زن ارزشی والا داشت ...

خوب حالا که همه ادعا دارند ...پس کو ...

مبارزه می کنیم برای آزادی  ِ ایران ...

ایرانی که اسم یک زن هست ..

فکر می کنم تمامی دوستانم و خوانندگان خوب درد منو متو جه شدند ....

که من از چه می گویم ...

بهتر است از خودمان شروع کنیم ..

به جای  ِ این که غیرت داشته باشید و زن را در خانه نگه داریم ...

و به هر دلیل ی بی دلیلی خود را نگهبان و مالک  ِ زن بدانید ...

زیپ دهنتونو ببندید و کمتر بی ربط کلمه به کار برید ...

می خواهید به خود بگویید ...از خود بگویید ...

اَه ....اَه ..اَه ..

 ......................

تمامی صورتم را مجسمه ای می کنم

با انگشتانم  ، دست بر روی  ِ  لبانش می کشم

انگشت اشاراه ام را به معنای ِ سکوت برروی ِ بینی و لبان مجسمه می گذارم .....

سکوت را رعایت کنید ....

خشم خود را ببلعید ...

نگاه به زیبایی نکنید ..

خندیدن باشد برای آخرت ....

گریه را الان آزادید ..

فحش  متری شده

مَنش   چُرتی شده

آدم حشری شده

حوا سوزانده شده

من چقدر حریصانه به مجسمه می نگرم .....

انگشتم را می بینم بر روی ِ صورت ِ مجسمه ی خودم...

مثل کرم می شوم ، در مجسمه خود می لولم ..

کرم می شوم و در دنیا می لولم ..

لولیدن کرمهای ِ دیگر ...به من چه !!!

جز به جز با  انگشت  ، لمس می کنم مجسمه ی خودم را

آینه به چکار می آید ..

فرمان می دهم  ..

ای کرمها  ! بشکنید همه  آینه ها را ...

ما از خودمان مجسمه که داریم ...

آینه به چکار آید ..

بی آنکه کسی باشد ..نیش خندی می زنی بر  زمان ..

زمان را به رمانها می دهی

آنان زمان را در خود نگاه می دارند ..

دستانم می لولد بر خودم ..

می پیچیم بر دور ِ خودم

دور ِ پیچک هایی که در زمانِ ِ   محو  

پیچ خوردند و محوشدند ..

زیبایی لبانم را بر می دارم ..

از خود لبی می گیرم و دیگری را به حال ِ خود رها می کنم

به من چه !!! که عاشق است !!!

به من چه که عاشق بودند !!!

که رفته اند !!!

من که دیر در مجسمه  ی خود لولیدم

من که دیر در ساعت زندگی کردم

..

دیر در ساعت زنده شدم .....

خمور .. حلقه حلقه تف می ریزم بر اداها ..بر ..

تف می ریزم بر کرم ِ درونم ..و می لولم در خود ،

دوباره ...

دوباره ها در ساعت  ، تکرار می شوند

و من دست بر مجسمه ی خود

لب بر لبان ِ  عاشق دارم

لب بر لبان ِ معشوق دارم

لب بر لبان ِ ایران دارم

جانم به فدای ِ ایرانم

جانم به فدای ِ ایرانم

درود بر همه

تمام شب رو داشتم تایپ می کردم ...

از گرونی

از فرمانداری احمق ...که به مدیران ِ آزانس ها که به اعتراض برای ِ کمبود بنزین  و مشکلاتشان به نزدش رفته بودند گفت :

بروید فعلن استراحت کنید و فکر کنید که در  مرخصی هستید....

یکی از راننده ها در جواب  گفت : ما استراحت نمی خواهیم ...ما باید کار کنیم پول دربیاوریم ،زن و بچه خرجی می خواهند و صاحبخانه مگر برای ِ اجاره خانه اش هم مرخصی می رود و...تازه توی ِ خونه که هستیم چون اعصابمون داغون هست به زن و بچه ها گیر می دهیم و باعث ِ ایجاد ِ دعوا و کشمکش و ناراحتی می شویم ..

فرماندار احمق گفت : می توانید بروید همان مکان ِ  آزانس ها بشنید و در کنار هم گپ بزنید و قلیانی هم بکشید ...

فرماندار تمی دانست که وزارت بهداشت از سه ماه  ِ قبل تر، 

قلیان را ممنوع کرده و تمام ِ قلیان ها را از کافه ها و دیگر مراکز جمع کرده است   ...

اینکه برای تاکسی های ِ تلفنی کارت ِ سوختی مجزا از کارت ِ سوختی که همه ی خودرو ها دارند ، می دهند باید  شامل ِ  یک سری موارد باشند ،که بالغ بر سی و چند مورد هست ...وگرنه کارتی به آنان داده نمی شود..............

که چند مورد بارز را می نویسم ...

به راننده های ِ تاکسی تلفنی که مجرد هستند این کارت سوخت داده نمی شود .

به کسانی که دو شغله هستند داده نمی شود ...مانند معلمان و کارمندان ..که در اوقات بی کاری با خودرو های ِ خود مسافری می بردند و با این کار کمی کمک خرج زندگی خود بودند ...

آنان که کارت صلاحیت را از طرف ِ اماکن یا همان مفاسد اجتماعی داشته باشند ...یعنی اگر جوان یا پیری یهو به زنی نگاه کردند  و اونا متوجه شدند و زن هم شاکی باشد ...کارت ِ صلاحیت را از دست می دهند ویکی از شروط ِ صدور ِ  این کارت  ِ صلاحیت  هم فقط به متاهلین داده می شود ..یعنی مجردا برن کشک بسابند با آن مدارکی که از دانشگاه گرفتند و بی کار هستند ..دیگر با خودرو هم ......کار ، بی کار ..

خیلی از جوانان ما در ایران وقتی نمی توانند کاری پیدا کنند ، با قرض و قسط خودروی ی می خوند تا کار کنند برای ِ آینده ِ نامعلوم خود ...

دیگر ادامه نمی دهم که دلم می گیرد برای ِ چوانان عزیز ِ کشورم ..

فقط کاندیدا ها نیستند که رد صلاحیت می شوند ...راننده ها هم می شوند ..فقط مانده بیایند داخل خانه ها و مادر یا پدر را هم رد صلاحیت کنند ...

.......................................

رانندها همه داغون

مسافرها سر  گردون

محمود هم که شیطون

....

مردم بیچاره  نگرون

از درد به هم پیچیون

بعضی از گرونی آویزون

همه تون بیاید توی   میدون

تا تنها  نمونه  ایرون

 تا تنها نمونه  ایرون

شاعر هم  وِر دون

فی البداهه گفتم . ممنون

.............................خوب ور الکی بود که زدم ...مثلن حالا به من می گن شاعر ..اوه اوه ..کی می ره

 این همه راه .

. می دونین حرف زیاد هست و من کلی نوشتم و نوشتم ...ولی به ناگهان

 موقع سیو کردن و در وبلاگ قرار دادن ....ماوس از کار افتاد ،هر چی

هم تو سرش زده افاقه نکرد ،با هر زبونی هم گفتم بابا ، 

 جان ِ فرشته من کلی بیداری کشیدم ..لااقل سیو کن اینارو ...

ولی بی معرفت نکرد نامردی و خودشو به خواب زد ...

اول به زبان فارسی برین گفتم

...وا تو رو خدا خوب شو عزیز!!

بعد به زبان ِ فارسی پشتو

ما که چیزی نگفته تو چه را چنین کنی با ما

با زبان قدیمی که جدیدن هم کمی با آن صحبت می کنم

ای نیکو سرشت ِ نکونام ...ببرخیز و لطف خود را حمایل بکن بر ما

وسر افراز بکنید و به کار بیافتید...نیکو سرشتم ...جان ...

به زبان محلی خودمان

تره به جان ِ ته مار پرس ...خار بَووش ..مِه دله  نِشکِن ...بِرمه کممه ...

و به زبان ترکی

خوش گلینندنز ....تزور ..تزور

خوب از ترکی همین  دو  کلمه رو بلد هستم ....

این پست فقط گیج می شید ا ...

به خدا دلم که پر هست و نوشته های هم دارم ولی در پست بعدی بلادرنگ می گذارم ...چون یه چیزی رو می خوام به همه ی دوستانم بگویم ...که مهم تر است ..

این خبر را هم بگویم که مردی معتاد در حالی که عصبی بود و خمار ..فرزند شش ساله خود را در مقابل چشمان ِ کودک چهار ساله دیگرش  ، دار  زد ....

این توضیح نمی خواهد ..دار زدن به خانه ها رسیده در ملای ِ  اعضای ِ خانواده بزرگتر کودکان را بدار می کشند .و..خون گریه کنیم

خون گریه کنیم برای ِ ایران و ایرانی

...................................................

همیشه همین طوری می نویسم

اصان سرمو بلند نمی کنم . ببینم که چی نوشنم

امروز اصلن حالی ندارم

در عین حالی که چند روز تعطیل بوده و همه حسابی خوش گذروندن

بیرون رفتند و خندیدند

مسافرت رفتند .. به شمال  ..به جنوب ...و به اماکن زیارتی .....

امروز عصبانی نیستم ..ابدن ....

در این چهار روز از خونه بیرون نرفتم

به احترام ِ همه ی کسانی که نمی توانند

نه بابا ...اینقدر  آدم  نیستم ...

من یک حوا هستم یک حوا

حوای که آدم را به فریب به این جهان آورد تا لذت ببرد ولی

آدم به نیرنگ و زور ِ بازو این دنیا از حوا گرفت ....

حالم به هم می خوره ،هرگز تلویزیون را روشن نمی کنم چون سر درد می گیرم از حماقت ، و خجالت می کشم از اینکه اینا سران حکومت ایرانن ....

دلم می خواد عصبانی بشم...دلم برای عصبانیت تنگ شده ...هرچی دلتون بخواد سرم بلا می آید ...وولی کو خشم ..آموزشی که برادرم به من داد ....من دیگر عصبانیت را نمی بینم در خودم ...لودگی می کنم ..همه رو می خندونم ..و خودم در خودم می گریم ...دلم برای ِ داداشم تنگ شده ...خیلی ....بعضی وقتها تصمیم می گیرم که  

دیگه نخندم

عنق باشم و اخمو

و دیگه کسی به من نگه تو فرشته ای ...

و بعد از سیب سرخ یا گندم بهشتی برام حرف برنه ...

اینقدر این کلیدهای ِ کیبورد رو محکم می زنم که تمامی حروف ناپدید شده اند ...به درک ...

از گول زدن ِ خودم بدم می آد ...از گول زدن ِ مردم هم

دوباره تشنجم شروع شده

هر ماه هم یک بار یا کمتر حالم بد می شد

والان در هر دو روز  ، حالم بهم می خوره

دچار نشنج مغزی می شم

می خوام همه بدونن که من توی ِ خیابون می افتم

و مردی به من دست نمی زنه که نا محرمم

و کسی هم از اینکه  من بی هوش شدم و سرم را روی پایش می بیند لذت می برد

حالم به هم می خورد .....من هرگز فراموش نخواهم کردکه :

وقتی که تشنج کردم ،  در یکی از روز های خدا ،45 دقیقه روی ِ زمین سرد افتاده بودم ...صدای ِ همهمه مرد و زن را می شنیدم

کسی حاضر نبود مرا به بیمارستان برساند

حتی توی  خونه خودش ببرد تا بدنم گرم شود ....تمام ِ بدنم منجمد شده بود  

من هرگز فراموش نخواهم کرد که حتی کسی گفت آژانسی بگیریم به بیمارستان برسانیمش ...اون یکی می گفت ...ببینیم توی کیفش پول هست...

حالم بهم می خوره ...نمی تونم نقاب بزنم ...نمی تونم دروغ بگویم این مردمی که به من

یک زن که دچار تشنج مغزی شده بود و باید فورن به بیمارستان می رفت ....رحمی نکردند ...حالا برادرم که سیاسی بود که جای ِ خود داشت .... رحمی می کردند...

من تنهایی از خونه بیرون نمی رم

مبادا دوباره حادثه ی ِ  اون روز تکرار شود که در حالی که سرم گیج می رفت و در حال ِ افتادن بودم ..مردی ریشو در نزدیک من بود ...منو نگرفت و طوری که بدنش به من نخورد مثلن مرا به طرف دیوار هول داد با چیزی ...و من کنار دیوار روی ِ زمین سرد 45 دقیقه افتاده بودم ...

تا کیفم را یکی شجاعت به خرج دادو باز کرد . دفتر  تلفنم را در آـوردند ...و.به خانواده ام خبر دادند ...که زنی در خیابان افتاده با این لباس

و آنان چه گونه خود را به من رساندند..خدا می داند ... ...

این پست جدید من نیست

این شعر یا خبر نیست

فقط خیلی دلتنگ هستم از این روزهایی که در خانه می مانم ...

حق به مردم ...به زنان و مردان  ..می دهم ...چون حقی برای اعتراض ندارم ....اعتراض به کسانی که مرده اند ...یا خود را به خواب می زنند ...که هیچی نمی بینند ....

.آسیاب  به نوبت ..

دلم تنگ بود همین ....شاید نباید می نوشتم ،  این خاطره ی بد را که در ذهنم نقش بسته ....

این حق را برای خود نمی بینم که قضاوت کنم ... به دیگران بیشتر حق می دهم ...ولی هرگز فراموش نمی کنم ..

و تنها از خانه بیرون نمی روم

که مردمم در زحمت بیفتند ...

......................................

این دانه ها  شن هستند     به دنبال ِ ساحلی

این کلمات   ول هستند    به دنبال ِ متنی

این مردم    آدم هستند     به دنبال ِ آزادی

این خاطرات تلخ هستند   به دنبال ِ فراموشی

 کاغذ ِ ذهن من   سیاه می شود

درونم  از این همه گریان می شود

ببخشید مرا ...............من هم انسانم .

....................................

مطمئن هستم که پشیمان خواهم شد و این پست را حذف خواهم کرد ...منو چه به درددل ...به دلتنگی

از من همه انتظار کوه بودن دارند ...چون من همیشه می خندم ...من فرشته  ای  هستم که آرام حرف می زنم ...

 می خندم بر همه ی دردها  و دردها را به بازی می گیرم

دردها را ندیده می گیرم و باز هم می خندم در حالی که تشنج می کنم و بر زمین می افتم ..

 الانم دارم می خندم ...به همه ی آن چه که نوشتم و شما هم بخندید ...مثل ِ من ..

صدور بخش نامه جدید به فروشندگان تخت خوابها  :

برای خرید ِ تخت خواب  دو نفره در ایران  به دستور احمدی نژاد باید شناسنامه ارائه

داداه شود ....

..................................................................

........................................................................

نمی دانم شعر است یا نه ولی در هر حال از من است ..تقدیم به .....خواننده ها و دوستان

آویخته       تاخته

دل برای لبخندی تنگ است ....و عشق هم برای دلی که گم کرده

دوست  داشتم که من همان گونه بودم که او می خواست

همان گونه که مادرم می خواهد

همان گونه که عشق می خواهد

تصور ِ این گونه بودن در من گم است  ، گم شده

من هم می خواهم تورا

در تو پیچیدن را

لب بر لبانت گذاشتن را

بگو چه کنم ؟که عشق      از پرده ی خانه آویزان است

مادر همیشه گریان است

پدر راحت شد که مُرد

برادر هم تیر باران شد

 خواهر را به جبر بیرون کردند

من را هم با زنجیری به زن بودن  بستند

من ماندم و بغضی که پوسیده در گلو ...

من ماندم و یک دنیا نگاه ِ پر عطش

من ماندم و کینه ای که در من است و برادری که اجازه نمی دهد برایش بمیرم

اجازه نمی دهد

نمی دانم چرا هرشب با من است

ساعت 12 شب شده

برادرم به من می گوید       نگاه کن  و درست بنویس

چشمانم را باز می کنم

می بینمش در بند است صدایش می زنند

چند نفر را صدا می زنند ..

چرا کسی  اسم  ِ مرا با صدای ِ بلند نمی خواند ...

چرا مرا با خود نمی برند...........مرا نمی بینند

مرا نمی بینند که کاسه ای آب در دست دارم ...

با پیراهن ِ حریر ِ سفید ...که زیبایی  تن ِ من را با سایه ای از سیاهی چادر نشان می دهد

در آب  به خود می نگرم ...تصویری نمی یابم درآبی  ِ   آب  .....

چشمان را می بندند ..یکی فریاد می کشد و دومی هم

در دهان برادرم چه فرو می کنند ..

پارچه ...برای  فریاد نکشیدن ..شعار ندادن ...

_در لحظه ی  آخر بگذارید برادرم راحت باشد .

.مرا را هم ببندید ....

موهای ِ قشنگم در خاک  غلت می زند

با ذره های  ِ خاک لب می گیرد ...

من هم می دَوَم ...با آنها می روم ، با سیاهی لباس   ِ سفید رنگم ...

برادرم را می بندند به  چوبه ای از درخت ...بی برگ ، بی گل و ساقه ای

کاشته در زمین  ،   ریشه بر زمین ...

دست بسته ..دهان بسته ..چشم بسته ...

بی نفسی می خواهند ....بی زیبایی می خواهند ...

برادرم مرا صدا می زند ..برادرم مرا به کمک می خواند ..

_ آماده ..هدف .افراد مقابل...

گلوله را از پایین به بالا می زنند .

گلوله به چشم ِ برادرم خورده.. 

.سرب داغ در چشم های  ِ ... جانم ...جانم

برادرم افتاده ..جان داده ..

صدایم می زند

رویم را بر می گردانم ..دیگر تاب ِ دیدن ندارم

روبروی ِ من ایستاده ...

_.برادرم  ..تو اینجایی ...پس او که بود ؟؟....

__من ...همه ...

هرشب با توام .........

دستانم می دَوَد به سوی ِ صورتش

می دَوَم به سوی ِ نگاهش ..

بر جنازه ،می نگرم ...با انگشتانم بر روی صورتش رقص ِ باله به نمایش می گذارم ... خاکها را به نشستن در جای ِ خود دعوت می کنم ... چشمان را به نگاه  التماس می کنم .....

التماس

............................

مرا انتخاب کرده اند ،مرا .....حس ِ بزرگی داشتم

خودخواهی در من موج پرت می کرد بر تَن ِ دیگری ..

در الانم ، کوچکم ...از همه ....آنقدر احساس کوچکی دارم ...به اندازه ی شیشه های ِ تکه شده از پنجره ای که به زور شکستند ..

غروری ندارم ... ....تمام ِ تکه تکه های ِ این شیشه ی شکسته را پیدا می کنم و کنار هم می گذارم ..

تا خود را بسازم ...ولی به تنهایی توانم کم است ...کمک می خواهم ..عشق می خواهم ....

در نیمه های ِ هر شب ..من به دنبال ِ تکه های ِ شیشه می گردم ..و بردارم با من و برای من نوری ست در این ظلمات تا پاهایم بریده نشود ..

تا زخمی نشوم ...و در هر زمین خوردن ،دستم را می گیرد و مرا به ادامه راه ِ سخت دعوت می کند

مرا ...مرا به دوست داشتن و دوست داشته شدن ترغیب می کند و مرا می خنداند در حالی که پایی برای قدم بر داشتن  هم ندارد ...کمکم می کند تا از عشق بنویسم و این نوشتن زمانی خواهد بود که همه با عشق زنده باشند ..همه ...همه ...

مرا تشویق می کند تا متحد شوم ....

تا از اتحاد خود  ، آسان تر و راحت تر به مقصود برسم ..که همانا پیدا کردن ِ تکه ها  و کامل کردن این شیشه ی  عشق و غرور من است

برادرم مرا به اتحاد تشویق می کند ...به اتحاد ...

دست هم را بگیریم در این شکستن ها و با هم بشکنیم و با هم دوباره از نو بسازیم ..با هم ...

در اتحاد باهم ..همه با هم ...

ایرانیان ِ متحد_فرشته